Feeds:
Posts
Comments

Archive for September, 2008

ஏய், பிரசாதத்த வாங்காம அங்க என்னத்த வேடிக்க பாத்துக்கிருக்க…

கவிதாவின் தலையை லேசாக தட்டினான் கதிர்..

குருக்களிடமிருந்து குங்குமத்தை வாங்கி நெற்றியில் கீற்றிட்டவளை அமைதியாக ரசித்தவன்…சரி, வா அந்த திண்டுல உக்காருவோம்…

அறிவிருக்கா, அப்போ எதுக்கு தலைல தட்டுனிங்க…

ஆமா, அவரு பாட்டுல நீட்டிகிட்டே நிக்கறாரு, உம்பாடுல எங்கயோ பாத்துகிருந்தா…ஹேய்.. தள்ளி உக்காரு, அங்க பாரு யாரோ விபூதிய கொட்டிருக்கான்…

ஏன் கதிர், அம்மா கிட்ட நம்ப விஷயத்த சொல்லனும்னு சொன்னியே, சொல்லிடியா…

ஆமா…சரின்னு சொல்லிடாங்க…சொல்ல மறந்துட்டேன்..

எவளோ முக்கியமான விஷயம்… இப்பிடி சொல்றிங்க

நீவேற… எனக்கு எப்படியோ, கல்யாணமானா  போதும்னு இருக்காங்க…உங்கப்பா கிட்ட நேரம் பார்த்து பேச சொன்னாங்க…

ஹீம்ம்…..உங்கம்மா அப்படிங்கறாங்க ஆனா எங்கப்பாவுக்கு, தமிழ் சினிமால வர்ற மாதிரி USல எங்க சொந்தக்கார பையன் ஒருத்தன் இருக்கானாம்..அவனுக்குதான் கட்டி குடுக்கனும்னு எங்க பெரிப்பா கிட்ட பேசிக்கிட்டு இருந்தார்..
.
கதிர் சிரிக்க….

நான் சீரியஸாதான் சொல்றேன்…

என்னது சீரியஸா சொல்றியா, அடிப்பாவி இதையே சாக்கா வைச்சு என்ன கழட்டி விட்டுடாத… எனக்கெல்லாம் தாடி வேற சரியா வராது….

நாம லவ் பண்ண ஆரம்பிச்சு, ஆறு மாசமாச்சு எப்பபாரு நம்பிக்கையில்லாம இதையே சொல்லிக்கிட்டு இருங்க… கோபப்பட்டாள். பொண்ணுக முடிவெடுக்க ரொம்ப யோசிப்போம்… ஆனா முடிவெடுத்துட்டோம்னா அதுல இருந்து மாற மாட்டோம்….

என்ன திடீர்னு, தலைவர் மாதிரி பஞ்ச் டயலாக் பேச ஆரம்பிச்ட….

நான் சீரியஸா பேசிக்கிட்டு இருக்கேன், உங்களுக்கு நக்கலா இருக்கா..

காமெடியா பஞ்ச் டயலாக் எல்லாம் நானா பேசுன்னேன்…

என் கவலை எனக்கு, இன்னும் ஒரு மாசத்துல எனக்கு காலேஜ் முடிஞ்சிடும், மீட் பண்ணறது ரொம்ப கஷ்டம்…அப்புறம் ஜூன் ஜூலைக்குள்ள கால் லெட்டர் வந்திருச்சுன்னா நான் சென்னை போய்டுவேன்…

சரி பொலம்பாத, எனக்கு மட்டும் அறிவில்லையா.. மெட்ராஸ்ல ரெண்டு மூணு கம்பெனில அப்ளை பண்ணிருக்கேன்..எதாச்சு ஒன்னுல கெடச்சிடும்….நீ மொதல்ல நம்ப விஷயத்த உங்கப்பா கிட்ட சொல்ற வழியப்பாரு…

இன்னும் கொஞ்ச நாள் இதே மாதிரி சுத்திகிட்டு இருந்தோம்னா, அவருக்கே தெரிஞ்சிரும்…

அடிப்பாவி, எதோ இந்த ஒரு மாசமா தான் வெளிய தனியா மீட் பண்றோம்..அதுவும் இங்க கோவில்லதான் பாத்துகறோம்..என்னமோ தெனமும் சினிமாவுக்கும், வைகை டேமுக்கும் போயிட்டு வர்ற மாதிரி சொல்லற…

அப்பறம் அடிக்கடி வீட்டுக்கு போன் பண்ணாதிங்க… போன ஹால்ல வேற வெச்சிருக்கோம்..ப்ரீயா பேச முடியாது..தேவை இல்லாம பிரச்சனை…

இது வேறயா, சரி ஓவரா உம்  பகுமானத்தை  காட்டாத… இனிமேல் நான் பண்ணல… மண்டையன் காறி துப்பறான்…இதுக்கு பேரு லவ்வான்னு..

அப்படியா சொன்னார், என்னால நம்பமுடியல.. என்கிட்ட எவளோ அமைதியா பேசுவாரு…

அவன பத்தி உனக்கு முழுசா தெரியாது..அவன் ஒரு பெரிய டெரர்…

கதிர், ரவியாவது என்னோட ரெண்டொரு வார்த்தை பேசறார். ஆனா செந்தில் ஏன்  பேசவே மட்டேன்கறார்..

அவரு பொதுவாவே அப்படித்தான்…  நாளாச்சுன்னா சரியாயிரும்..

சரி, நான் கெளம்பறேன் கதிர்.. என்னால நாளைக்கு கோவிலுக்கு வர முடியாது… சனிக்கிழமை பாக்கலாம்..

ம்ம்…சரி பாப்போம்…

                                     @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

மாப்ள.. இனிக்கு சாயங்காலம் படத்துக்கு போலாம்டா, சேர்ந்து வெளிய போயி ரொம்ப நாளாச்சு..

என்ன சித்தப்பு போவமா…

ம்ம்.. போலாம்…சாயங்காலம் கடைக்கு வந்திருங்க…அப்புடியே போயிருவம்டா…

தியேட்டருக்கு கிளம்பும் சமயம்.

ஹலோ, ம்ம் சொல்லு..இப்போவா எத்தன மணிக்கு…சரி இன்னும் 20 நிமிஷம் கழிச்சு வரேன்…

மண்டையா, நான் வரலடா…

என்னாச்சு மாப்ள..

அவ கோவிலுக்கு கூப்றா..

என்ன பங்காளி.. இவன் திடிர்னு இப்புடி சொல்றியான்…

லேய்…இப்போ நீ வரியா இல்லையா…எவன் வந்தாலும் வராட்டியும்…நான் கெளம்பறேன்…

என்ன சித்தப்பு கோவிச்சுக்கற….

நான் எதுக்குப்பா உன்ன கோவிக்கணும்..உனக்கு முக்கியமான வேலை இருக்கும் போயி பாரு… டேய் நீ வண்டியில ஏறு…

                                              @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

இரண்டு வாரங்களுக்கு பின் ஒரு நாள் மாலை.. வைகை புக் ஷாப்…

ஹலோ…சொல்லுடா கதிரு… பதட்டமாகி…. ஆமா நான் செந்தில்தான் பேசறேன்..  நீங்க யாரு… என்ன சொல்றிங்க, எப்போ சார்… கதிருக்கு என்ன ஆச்சு…  இந்தா உடனே கெளம்பி வரேன் சார்…

என்னாச்சு பங்காளி…

நம்ப கதிருக்கு ஆக்சிடென்டாமுடா… அவன் செல்லுல இருந்து ஒருத்தர் கூப்புட்டாரு…

ஐயோ…அடி ஏதும் பலமான்னு கேட்டியா…

தெரியலடா, உடனே சாய்ராம் ஆஸ்பத்திரிக்கு கெளம்பி வரச்சொன்னாங்க…

எனக்கு பயமா இருக்கு பங்காளி, சீக்கிரம் வண்டி எடு.. நான் கடைய அடைக்கறேன் .

                                              @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

அவசர சிகிச்சை பிரிவில் கதிர் படுத்திருக்க..அவனுக்கு முதலுதவி கொடுக்கப்பட்டு கொண்டிருந்தது..

அவனது வலது கால்  நசுங்கி, பேண்ட்  முழுவதும் ரத்த சகதியிலிருக்க நினைவிழந்திருந்தான்.

இந்த காட்சியை கண்டதும் மண்டையன், சித்தப்புவின் தோளில் சாயந்து தேம்பி அழ ஆரம்பித்தான்.. 

அவனை சித்தப்பு அமைதிப்  படுத்திவிட்டு… கதிரை கொண்டு சேர்த்தவர்களுக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு.. அவனது உடைமைகளையும், சிதிலமடைந்த அவனது வண்டியை சேர்த்திருந்த வொர்க் ஷாப்  நம்பெரையும் பெற்று கொண்டு திரும்ப..

கதிரின் செல் மீண்டும் அடிக்க தொடங்கியது…

யாரென்று பார்க்க…கவிதா..

பேச விருப்பமில்லாமல், மண்டையனிடம் பேசக்  கொடுத்து விட்டு டாக்டரை பார்க்க நடந்தான்..

முதலுதவி நடந்து கொண்டிருக்க…

நீங்கதான பேஷண்டோட ப்ரெண்டு… அவங்க பேரண்ட்ஸ உடனே வரசொல்லுங்க…

இல்ல டாக்டர், அவங்கம்மாவுக்கு இன்னும் தகவல் சொல்ல.. நீங்க என்கிட்டயே சொல்லுங்க…

என்னோட ரூம்ல வெயிட் பண்ணுங்க.. இதோ வந்தர்றேன்…

சித்தப்பு டாக்டரின் அறையில் 20 நிமிடங்கள் காத்திருக்க, டாக்டர் வேகமாக நுழைந்தார்

அவரின் பின்னால் அழுது சிவந்த கண்களோடு கவிதாவும்….மண்டயனும்,

இங்க பாருங்க… பேஷண்டுக்கு இம்மீடியட்டா… அப்பரெட் பண்ணி ஆகணும்…ரைட் லெக்ல க்ரஷ் இஞ்சுரி ஆகிருக்கு.. வலது கால முழங்காலுக்கு கீழ  எடுக்க வேண்டியிருக்கும்….

என்ன டாக்டர் சொல்றிங்க…

ஆமா மல்டிபிள் ப்ராக்ச்சர்னா கூட பரவல்ல…இது க்ரஷ் இஞ்சுரி, எலும்பு சுத்தமா நொறுங்கிரிச்சு…

இதுக்கு வேற வழியே இல்லையா டாக்டர்..

ஆம்புட்டேஷேன் பண்ணி ஆகணும்..இல்லென பஸ் ஸ்ப்ரெட்  ஆகி  நெலம மோசமாகிடும்.. இன்னிக்கு நைட்டே ஆபரேஷன் ஆரம்பிக்கணும்…நீங்க உடனே பணத்துக்கு ஏற்பாடு பண்ணுங்க..

பணத்த பத்தி பிரச்சனையே இல்ல டாக்டர், நீங்க ஆக வேண்டியத பாருங்க…

பதட்டமாகி வெளியே வந்தார்கள்…

கவிதா அழுகையை அடைக்க முடியாமல் அழுது கொண்டிருக்க….

பங்காளி… கதிர் அம்மாவுக்கு சொல்லிரலாமா….

சொல்லலாமா, வேண்டாமான்னு யோசிச்சுகிட்டு இருக்கேன்… எப்புடினாலும்  சொல்லித்தான் ஆகணும்..எனக்கு என்ன செய்யரதுண்டே புரியல.. இவன்கிட்ட படிச்சு படிச்சு சொன்னேன்.. வண்டிய ஒழுங்கா வெச்சுக்கோடா.. அப்பபோ சர்வீஸ்க்கு விட்றா… ம்ஹும்… அக்கறையே இருந்ததில்லை… அந்த பிரேக்க கூட ஒழுங்கா வெச்சிருந்தது கெடயாது.. இப்போ பாரு..அவங்கம்மாவுக்கு நாம என்னாண்டு பதில சொல்றது…

பேசிக்கொண்டே இருந்த சமயத்தில்…

பங்காளி அந்த பிள்ளைய காணோம்…

ம்ஹ்ம்…விரக்தியாய் சிரித்தான்..இனிமேல் நாம அந்த பிள்ளைய பாக்கவே மாட்டோம்ன்னு நெனைக்கறேன்…. எங்கப்பன் பாய்சன் அடிச்சிருவேங்கறான், பாயாசம் சாப்புட்டுருவேங்கறான்னு அப்பிடியே கட்டய, குடுத்துட்டே கம்பிய நீட்டிருவாளுக..

சும்மா இரு பங்காளி, அந்த பிள்ள அப்படியெல்லாம் பண்ணாது…

லேய்..நடக்கற கதைய பேசுடா… எனக்கு இவன் வாழ்கைய நெனைச்சாத்தான்  கவலையா இருக்கு… இன்னும் அவங்கம்மா கிட்ட எப்படி சொல்லப்போறம்னு தெரியாது… ஒன்னும் புரியல…

ஏம்பங்காளி, எந்த வண்டி அடிச்சிதுன்னு தெரியலையா…

அவுங்கெல்லாம் வரும்போதே அடிபட்டு கெடந்திருக்கான்… அவன் முழிச்சாத்தான் தெரியும்..சரி நீ இங்கயே கூட இரு… நான் போய் பணத்த பெரட்டிட்டு வாறேன்…

எவளோ தேவைப்படும் பங்காளி…

அத வேற கேக்கலையே.. எப்டியும் 50 க்கு மேல ஆயிடும்.. விடு.. அந்த காஸ் ஏஜென்சிக்காக  வெச்சிருந்தத வெளிய ரொட்டேசன்ல விட்ருக்கேன்.. அவசரத்துக்கு ‘முத்தூட்’ ல  வாங்கிட்டு கூட அப்பறமா மாத்தி விட்டுக்கலாம்…சேரி நீ உள்ள போ நான் அவிங்கம்மாவுக்கு போன் பண்ணிட்டு, ரெண்டு மண்நேரத்துல பணத்தோட வர்றேன்… டாக்டர் கிட்ட ஒரு வார்த்த சொல்லிரு.. அப்புடியே 50 ஆயிரம் போதுமான்னு கேட்டுட்டு செல்லுக்கு அடி சரியா…

                                     @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

ஒரு வழியாக கதிரின் அம்மாவுக்கு திணறித்திணறி  விஷயத்தை சொல்லி  விட்டு, ஏற்பாடு செய்த  பணத்தை கவுண்டரில் கட்டி விட்டு…கதிரை அட்மிட் செய்திருந்த அறைக்கு சென்றவனுக்கு மெல்லிய அதிர்ச்சி..

கதிர் இன்னும் மயக்கத்தில் இருக்க… அவனையே பார்த்து கொண்டு, அருகே கவிதா அமர்ந்திருந்தாள்..

திரும்பி மண்டயனை தேட.. வராண்டாவின் மூலையில் நின்று கொண்டிருந்தவனிடம் சென்றான்.

என்ன பங்காளி, பணத்த கட்டிடியா…

40 ஆயிரம் கட்டிருக்கேன், அப்புறமா டாக்டர்கிட்ட பேசிக்கலாம்..எப்படியோ கதிரம்மா கிட்ட விஷயத்த சொல்லிட்டேன்.. இப்போதைக்கு லேசான அடின்னு தான் சொல்லி சமாளிச்சிருக்கேன்..கெளம்பி வந்துட்டிருக்காங்க…

சின்ன மௌனத்துக்கு பிறகு….

ஆமா, என்னடா இந்த நேரத்துல அந்த பொண்ணு இங்க வந்து உக்காந்திருக்கு…

என்னமோ சொன்னியே பங்காளி…அந்த பொண்ணு, இனிமேல் வாழ்ந்தா இவனோடதான்னு அவங்கப்பா கிட்ட சண்டைய போட்டு கெளம்பி வந்திருச்சு..

சித்தப்பு பதிலேதும் கூற முடியாமல், தவறாக நினைத்து விட்டோமே என்று வெட்கபட்டு உறைந்து நிற்க..

தன் ஒரே அன்பு மகளின் காதலை ஏற்றுக்கொண்டு ரிஷப்சனில் கவிதாவின் அப்பா, கதிரை பற்றி விசாரித்து கொண்டு இருக்க…

கதிரின் எதிர்காலம் குறித்து மண்டையன் மனதுக்குள் நிம்மதி அடைய..

காரணம்.

கவிதாவும்….காதலும்!

                                        @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

பின்குறிப்பு:

சித்தப்புவிலிருந்து, என்னிலிருந்து சமீபத்திய சுப்ரமணியபுரம் வரை பொதுவாக பெண்களின் காதல் மேல் இந்த சமுதாயத்தில் ஒரு இரண்டாந்தரமான பார்வையே  இருந்து வருகிறது. ஆனால் எல்லோருமே அவ்வாறு இருப்பதில்லை என்பதற்கு கவிதாவும்  ஒரு உதாரணம்.

இந்த கதையின் கரு, என்னை மிகவும் பாதித்த என் நண்பனின் வாழ்க்கையில் நடந்த உண்மைச்சம்பவம்.

Advertisements

Read Full Post »

ஆனாலும் அவளை பார்க்காதவன் போல் தீவிரமாக ஆ.வி ஐ படிக்க ஆரம்பித்தான்…

ஹலோ, கதிர்..

நிமிர்ந்து..

கவிதா..

போலியாக ஆச்சர்யம் காட்டினான்…..

நீங்க எங்க இங்க… உங்க கடையா?

இல்ல, ஆனா அப்படி தான்…

என்ன கொழபறிங்க….எதாவது ஒன்ன சொல்லுங்க….

என்னோட பிரண்ட் செந்திலோட கடை, நாங்க எல்லாரும் ஒண்ணா தான் தங்கியிருக்கோம்…அதான் அப்படி சொன்னேன்… சிரித்தான். ..பசங்க வெளிய போயிருக்காங்க சொல்லுங்க உங்களுக்கு என்ன வேணும்…

பிரிவோம் சந்திப்போம்  புக் இருக்கான்னு பாக்கலாம்னு வந்தேன்..

ஓ… அது ஸ்நேகாவோட படமாச்சே.. அந்த புக்கா…

இல்லைங்க இது நம்ப சுஜாதா 80ல ஆனந்த விகடனில் தொடர்கதையா எழுதின ஒரு அற்புதமான ரொமான்டிக் ஸ்டோரி…

ம்ம் நானும் கேள்வி பட்டிருக்கேன்..அந்தம்மா எவளோ பெரிய ரைட்டர்..
அவனை அறியாமல் சேற்றை வாரி சந்தோசமாக அப்பிகொண்டான்.

அவள் பலமாக சிரித்தாள்… உங்க பிரண்ட நெனச்ச பாவமா இருக்குங்க…

ஏங்க…

இல்லங்க உங்கள நம்பி கடைய விட்டு போயிருக்காரே….அதன் சொன்னேன்..சுஜாதாங்கறது மேல் ரைட்டர் தாங்க..அது அவுங்க மிஸ்சஸ் பேரு.. சரி நீங்க சிரமப்பட வேண்டாம்  நானே தேடிக்கறேன்…

பேசாம இருந்திருக்கலாம் போலேயே…ஒரு கதவ தெறந்தா ஆண்டவன் இன்னொரு கதவ மடார்ன்னு சாத்திப்புட்ரானே…என எண்ணிக்கொண்டு..

பா.விஜய், தபுசங்கர் புக்கெல்லாம் அந்த கடைசி ராக்ல இருக்குங்க…

நான் இன்னும் அவங்க புக்கெல்லாம் படிக்க ஆரம்பிக்கலைங்க…

அவள் தேடி இரண்டு பாகங்களையும் எடுத்து கொண்டாள்..

நான் ரொம்ப ரேரா தாங்க படிப்பேன்…அசடு வழிந்தான்.

பரவா இல்லைங்க…ஆனா கண்டிப்பா இந்த மாதிரி புக்க படிங்க..உங்களுக்கும் புக்ஸ்ல ஆர்வம் வந்திரும்..என்று பணம் கொடுக்க முற்பட்ட போது…

அட இருங்க, மொத மொதல்ல கடைக்கு வந்திருக்கிங்க என்ன சாப்டறிங்க…

ஹையோ…எனக்கு ஏதும் வேண்டாங்க…

சும்மா இங்கிட்டு உக்காருங்க கவிதா..நான் ரெண்டு நிமிசத்துல வந்தறேன்…

இரண்டு மாஸாவோடு வந்தான்….

இப்படி வர்ற கஸ்டமருக்கெல்லாம் செலவு பண்ணா கடை பனால் தான்…

எல்லாதுக்குமா பண்ணுவாங்ய ….ஸ்பெஷலானவங்களுக்கு மட்டும்தான்… உரிமையாடு புன்னைகைத்தான்…

ஏற்றுக்கொண்டாள்..மாஸாவையும்

எப்பவுமே அப்பாதான் புக்ஸ் வாங்கிட்டு வருவாரு இன்னிக்கு பேங்க் ஆப்-டே அதான் சரி நானே வாங்கிக்கலாம்னு…

எந்த பேங்குல இருக்காரு ..

இங்க தான் பக்கத்துல கோ-ஆப்ரடிவ் பாங்க்ல கேசியரா இருக்கார்..

அம்மா என்ன பண்றாங்க…

அம்மா ஆறு வருசத்துக்கு முன்னாடியே  தவறிட்டாங்க…

மன்னிச்சிருங்க கவிதா.. 

பரவால்லங்க… நான் வீட்டுக்கு ஒரே பொண்ணு..அப்பா செல்லம்..உங்களுக்கு நேடிவ்வே இதானா கதிர்?

இல்லங்க கரூர், நான் சின்ன வயசா இருந்தப்பவே, அப்பா எறந்துட்டாரு…வீட்டுல நானும் அம்மாவும்தான்…

அவளோடு பேசியபடியே, நல்ல்ல்ல்ல்ல கூலிங்காக வாங்கி வந்த 300 ml மாஸாவின் (ஏன்ணே, இதுக்கும் பெருசா இல்லையா? ) அளவு குறைவதை கண்டு மனதுக்குள் மிகவும் வருந்தினான்.

எத்தனையோ நாள் தான் லீவ் போட்டிருந்தாலும்..இந்த லீவுக்குதான் மிகப்பெரிய அர்த்தம் இருப்பதாக எண்ணி மனதுக்குள் மாக்கோலம் வரைந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில் மின்னலென சித்தப்புவும் மண்டயனும்  கடைக்குள் நுழைந்தார்கள்.

எலேய், வண்டில பிரேக்க டைட் பண்ண மாட்டியா சாகத்திரிஞ்சமுடா….

நீ எதுக்கு என் வண்டிய எடுத்திட்டு போனே…அதெல்லாம் ஒரு நேக்கா அமுக்கணும் சித்தப்பு…

நல்ல நேக்க கண்ட போ..

சித்தப்பு,  இவங்கல ஞாபகம் இருக்கா..கவிதா இவரு தான் செந்தில் நான் சொல்லல இந்த கடையோட ஓனர். இவன் ரவி…

உனக்கு இப்ப காயமெல்லாம் ஆறிருச்சாமா …

அதெல்லாம் அப்பவே சரியாயிரிச்சு…என்று எழுந்தவள் இந்தாங்க ரெண்டு புக்ஸ் எடுத்திருக்கேன் என்று பணத்தை கொடுத்தாள்.

சரி நான் வர்றேங்க..பாக்கலாம்..

இந்தாமா புஸ்தகத்த மறந்துட்டு போற…

தேங்க்ஸ்ங்க செந்தில் … 

நீங்க சைக்கிள்லையா  வந்திங்க…

இல்ல கதிர், அன்னிக்கு என்னோட வண்டி சர்வீஸ்க்கு விட்டிருந்தேன், அதனால சைக்கிள்ல வந்தேன் ..

ஓஹோ..சரி பாத்து பத்திரமா போங்க..

அதான் நீங்க இங்க இருக்கிங்களே…

எங்க நீங்க அன்னிக்கு ராங் சைட்ல வந்திட்டு..என்ன சொல்றிங்களா.. என்று சிரித்து விட்டு கடைக்கு வெளியே வந்து

ரவி, நம்ப வண்டிய ஓரமா போடு அவங்க வண்டிய எடுக்கட்டும்..

இந்தா வாறேன் மாப்ள…

அவள் ஸ்கூட்டியை எடுத்துக்கொண்டு மறையும் வரை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு கடைக்குள் நுழைந்தவனுக்கு விசாரணை கமிசன் காத்திருந்தது.

என்னையா அதுக்குள்ள வந்துட்டிங்க….

அந்தாள் எங்கள வரச்சொல்லிட்டு எங்கயோ தொலஞ்சிட்யான்…

மாப்ள, சரி அதெல்லாம் இருக்கட்டும்டா…இது என்னதிது..

பைக் சாவி…

நான் அத கேக்கலடி மாப்ள,  நீ இதுக்கு தான் லீவு போட்டியா..

டேய்.. நீ வேற, இது தற்செயலா நடந்ததுடா…

நீங்க ரெண்டு பேரும் செட்டாயி உக்காந்திருந்த சைச பாத்தா அப்படி தெரியலையே…
பாத்தியா பங்காளி மாஸா..நீயும் தான் இருக்கியே என்னைக்காவது எனக்கு வாங்கி குடுத்திருப்பியா?

என்னைய எதுக்கு கொடயற, அவன கேக்க வேண்டியது தானே….

அவன் எங்க நாம சொல்றத கேக்கறான்..அங்கிட்டு  பாரு எதோ இன்ஸ்பெக்சனுக்கு வந்தா மாதிரி புக்க நோண்டிகிட்டு  இருக்கறத..

ஏன் சித்தப்பு சுஜாதாவோட பிரிவோம் சந்திப்போம் இன்னொரு காப்பி இருக்கா..

என்ன திடீர்னு சுஜாதாவோட புக்க பத்தியெல்லாம் கேக்கற

இல்ல, படிக்கலாம்னு தான்.

ஏம்பா அதெல்லாம் தான் என் பழக்கமாச்சே உனக்கெப்புடி வந்துச்சுப்பா?

நம்ப கடைல இருக்கா இல்லையா…

பங்காளி, எடுத்து குடுத்திரு இல்லென இப்பவே மதுரைக்கு வண்டி ஏறிருவான்  போல…

அது வீட்டுலதாண்ட கெடக்கு, நான் போன வாரந்தான் படிச்சு முடிச்சேன்…

எனக்கு தெரியும் சித்தப்பு, நீ தங்கம்னு…

இப்புடி ஒரே அடியா பொங்கரானே…அந்த புக்ல என்ன விஷேசம் பங்காளி…

தெரியல… இப்போ கொஞ்ச நேரத்துக்கு முந்தி, இதே புக்குதான் ஸ்கூட்டில போச்சு…

அதானா சங்கதி..அப்ப சரி..

சும்மா பேசிக்கிருக்காம வெரசா கெளம்புங்க….. ரூமுக்கு போயி சாப்புட்டு ரெஸ்ட் எடுக்கலாம்…

என்ன மாப்ள, படத்துக்கு போகணுமுன்ட..

இல்லடா மண்டையா, எப்பவாச்சுதான் லீவே போடறேன்…நல்ல ரெஸ்ட் எடுக்க வேண்டாமா.. ஏன் சித்தப்பு புக்கு வீட்டுலதான இருக்கு…

                                             @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

இதற்க்கு பின் அவளை சந்திக்கும் வாய்ப்பை அடிக்கடி ஏற்படுத்தி கொண்டான்.அவள் கல்லூரி, பாட்டு வகுப்புக்கு சென்று வரும் நேரங்களை பெரும்பாலும் பயன்படுத்திக்கொண்டான்.
தேனீ பெயரளவிலேதான் மாவட்டம், மற்றபடி மிக சிறிய டவுன். ஆதலால் இவர்கள் சந்திக்கும் வாய்ப்பு அதிகரிக்க ஆரம்பித்து, நெருக்கமும் வளர்ந்தது.

இதை மண்டையன் ஆதரிக்கவும், நாசுக்காக சித்தப்பு கண்டிக்கவும்  தவறவுமில்லை. 

கவிதா, இந்த சண்டே நீ ப்ரீயா..

ஏங் கதிர்,

அன்னிக்கு என்னோட பர்த்டே, அதனால இங்க  போடிக்கு பக்கத்துல இருக்கற ஒரு ஹோம்ல சில்ரன்ஸ்க்கு புட் பீட் பண்ண போறோம். நீயும் வரணுங்கறது என்னோட விருப்பம்.

கைய குடுங்க..அட்வான்ஸ் விஷ்ஸஸ், நல்ல விஷயம் கண்டிப்பா போறோம்..

                                              @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

மண்டையா, இவ எங்கடா இங்கிட்டு வந்த…பொறந்த நாளதுவுமா வாயில விழுகரானே..

ஸ்கூட்டியை விட்டு இறங்கியவள் சிநேகமாய் புன்னகைத்தாள்

வாங்க..அசடு வழிந்து சிரித்தான் மண்டையன்

செந்தில், நான் என்ன ஹெல்ப் பண்ணட்டும் சொல்லுங்க..

நீ சிரமப்பட வேண்டாம்மா நாங்களே பாத்துகறோம்..

சித்தப்பு கவிதா கிட்ட ஸ்வீட் பாக்ஸ் குடுயா.. கவிதா, கொழந்தைங்களுக்கு  நீதான் ஸ்வீட்ட  குடுக்கணும்…

அமைதியாக குனிந்தது  திரும்பி…என்ன பங்காளி, ஓம்மூக்க காணோம்…

நடத்துங்கடா, எம்புட்டு நாளைக்குன்னு நானும் பாக்கறேன்

                                              @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

பின்பு நல்லதொரு நாளின், ராகு காலத்தில்…

கவிதா, எப்படி ஆரம்பிகறதுன்னு தெரியல…என்ன கல்யாணம் பண்ணிக்குவியா..

                                                       ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ??

Read Full Post »

%d bloggers like this: